Oficjalny portal Fundacji KEDYW
Oficjalny portal Fundacji KEDYW
Mówią o nim: „budowniczy potęgi Stalowej Woli”, „wizjonerski dyrektor”, „pragmatyczny technokrata”. Od lat w lokalnej narracji próbuje się surowo rozgraniczyć dwie twarze Zdzisława Malickiego: z jednej strony osłoniętego nimbem geniuszu sprawnego menedżera, pod którego wodzą Huta Stalowa Wola miała wkroczyć do czołówki przemysłowej, a miasto przez to miało przeżywać bezprecedensowy rozkwit – z drugiej zaś posła na Sejm PRL z ramienia PZPR, wspierającego fatalne decyzje partyjnej góry.
22 lipca był obchodzony w PRL jako Narodowe Święto Odrodzenia Polski. Był to jeden z najważniejszych dni w kalendarzu komunistycznej propagandy, ustanowiony na pamiątkę ogłoszenia Manifestu PKWN w 1944 roku. Dokument ten miał symbolizować zerwanie z „reakcyjną przeszłością” II Rzeczypospolitej i podkreślać początek budowy nowej „ludowej Polski”. W rzeczywistości stanowił jeden z filarów legitymizacji władzy komunistycznej oraz podporządkowania Polski Związkowi Sowieckiemu.
Mija dokładnie 1000 dni od odsłonięcia w Stalowej Woli ulicy i pomnika poświęconych Zdzisławowi Malickiemu – wieloletniemu dyrektorowi Huty Stalowa Wola, posłowi na Sejm PRL oraz wiernemu działaczowi Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (PZPR). 1000 dni w przestrzeni publicznej utrwalana jest narracja przedstawiająca Malickiego niemal wyłącznie jako „dobrego gospodarza”, z pominięciem jego rzeczywistej roli w aparacie zbrodniczej komunistycznej władzy.
50 lat temu robotnicy w ponad 90 zakładach pracy na terenie całej Polski wyszli na strajk przeciwko drastycznym podwyżkom cen żywności ogłoszonym dzień wcześniej przez rząd PRL. Tego pamiętnego czerwca protestowała także Stalowa Wola.
Minęło 30 dni od doręczenia Radzie Miejskiej w Stalowej Woli listu otwartego Fundacji KEDYW z pytaniami o politykę historyczną miasta. Pytania szerzej dotyczyły fałszowania tożsamości historycznej Stalowej Woli w kontekście upamiętnienia w 2023 roku komunistycznego działacza i posła PRL Zdzisława Malickiego.